Park Zdrojowy

Jest sercem miasta bijącym dzięki krwi mineralnych źródeł. Wiosną tryska kolorami, drży od ptasich treli, latem puszy się w sukni dojrzałej zieleni, jesienią płonie jak zachodzące słońce, zimą porzuca swe barwne kreacje i milknie. Jest wielką, zmyślnie zorganizowaną sceną, na której pośród zmiennych dekoracji, przez cały rok trwa przywracający zdrowie i życiowe siły spektakl.

Park Zdrojowy w Polanicy Zdroju wpisany jest do rejestru zabytków, jako dobro kultury. Ograniczony ulicami Parkową, Zdrojową, Matuszewskiego, Kryniczną, Ogrodową i Wiejską, zajmuje powierzchnię 12,6 ha. Podzielony jest na 5 części, spośród których najbardziej reprezentacyjną jest Park Centralny z główną promenadą ciągnącą się od Pijalni Wód „Wielka Pieniawa” do obelisku Adama Mickiewicza. Porastają go przede wszystkim lipy, klony, graby, jarzęby, kasztanowce, jesiony a także takie osobliwości dendrologiczne jak grujecznik japoński, tulipanowiec amerykański, morwa biała czy cyprysik Lawsona.

Znajduje się w nim 15 pomników przyrody, m.in. okazy żywotnika zachodniego, olbrzymiego, topoli czarnej, buka. Wśród krzewów karierę robi przede wszystkim kwitnący od maja do czerwca różanecznik, którego stanowiska zdobią aleje Parku Leśnego. Hałas robią w parku przede wszystkim kosy, sikory, wróble i dzięcioły, a swoją rudą kitką wywija w gęstwinie wiewiórka.

Ważnym elementem parkowej scenografii jest architektura, której przeznaczenie potwierdza uzdrowiskowy charakter miasteczka.

Wspomniana już Pijalnia Wód „Wielka Pieniawa” została wzniesiona w latach 1911-13, w stylu klasycystyczno-secesyjnym.

Z pijalnią, w której znajduje się niewielkie, prywatne Muzeum Kamieni Szlachetnych, połączona jest hala spacerowa z kawiarniami i sklepikami z pamiątkami.

Sąsiaduje z nią posiadający skromną, klasycystyczną bryłę Teatr Zdrojowy zbudowany w 1925 r. W pobliżu mieści się Nowy Dom Zdrojowy „Wielka Pieniawa” wzniesiony na początku XX w., współtworzący obecnie Zakład Przyrodoleczniczy „Wielka Pieniawa” (ul. Parkowa 4).

Wielką ozdobą Parku Zdrojowego jest znajdująca się przy jednej z jego alei fontanna. O zmierzchu, od V do IX jest ona podświetlona 16 kolorowymi lampami, a tryskająca na 12 m wysokości woda układa się w rozmaite figury, w rytm odpowiednio dobranej do wieczornych pokazów muzyki.

W Parku Szachowym spektakularnymi jawią się wielkoformatowe szachy.

Dodaj opinię

Pierwsze wzmianki o Polanicy Zdroju datują na rok 1347.  Wówczas wieś Heyde, która była własnością śląskiego rodu rycerskiego von Glubosów (Glaubitzów). W drugiej połowie XV w. część wsi została własnością księcia Henryka Strasznego Podiebradowicza, który podarował ją augustianom z Kłodzka. W 1595r. teren został przekazany jezuitom którzy w 1613r. dokupili królewską część wsi. Pierwszy opis źródeł wód mineralnych został spisany przez Aleuriusa w 1625r.

  W latach 1706-1709 jezuici wznieśli tzw."dwór z kaplicą" który służył pierwszym kuracjuszom od połowy XVIII w.(Obecnie jest to Zespół Szkół Specjalnych). W 1773 r. nastąpiło rozwiązanie zakonu jezuitów i miejscowość przeszła w ręce prywatne często zmieniając właściciela aż do roku 1827 kiedy to kłodzki kupiec, Joseph von Grolms wykupił część wsi i zaczął urządzać uzdrowisko. Spośród   pięciu znanych źródeł leczniczych, wykorzystywane były dwa, a mianowicie źródło Józefa i źródło Jerzego. W 1828 r. wzniesiono drewnianą pijalnię nad źródłem Józefa, a następnie drewniany budynek łazienek. Zawierał on 8 kabin każda wyposażona w drewnianą lub cynową wannę. Grolms zmienił również okoliczne pola w ogród, a kolejni właściciele Storch i Rathmann wznieśli nowe murowane łazienki. Zbadali również wody mineralne i zaadaptowali dwór pojezuicki jako dom dla kuracjuszy. W 1840 źródła Polanicy zasłynęły ze swej skuteczności przeciwko "słabością podbrzusza".

Kiedy w roku 1873 zdrój razem z przyległymi terenami nabył Wenzel Hoffmann, postawił on dom inspektora zdroju oraz inne niezbędne urządzenia. Od tego momentu Polanica rozwijała się jako remnomowane uzdrowisko. W wyniku starań Hoffmann'a powstał rozległy park, zbudowano nową pijalnię wód, dom zdrojowy oraz teatr. W roku 1880 Polanicę odwiedziło około 300 kuracjuszy, dziesięć lat później było ich już 726. Rozpoczęto również butelkowanie wody mineralnej ze źródła Jerzy i jej wysyłkę. W latach 1903-1904 następny właściciel przeprowadził odwierty na 34 i 88 metrach głębokości. Spowodowało to zanik starych źródeł z wyjątkiem Józefa, pozyskano za to bardzo wydajne źródła Wielka Pieniawa oraz Goplana.

W latach 1905-1910 otwarto luksusowy dom zdrojowy (sanatorium Wielka Pieniawa) i powstała nowoczesna rozlewnia wód mineralnych. Uzdrowisko oświetlane było już wtedy światłem elektrycznym. W Czasie I wojny światowej kompleks zamknięto, a dom zdrojowy przekształcono na szpital. Jednak już w 1915 wznowiono działalność, a uzdrowisko przyciągało odwiedzających pięknem przyrody i wspaniałą muzyką symfoniczną pod kierownictwem Albina Eschricha. W okresie międzywojennym uzdrowisko prężnie się rozwijało, jednak podczas II wojny światowej znów zostało zamienione na szpital. Mimo dwóch wojen uzdrowisko nie odniosło większych szkód, a w 1950 zyskało jeszcze większy rozgłos dzięki chirurgii plastycznej po raz pierwszy zastosowanej w Polsce ( przez dr S. Michałka-Grockiego). Od tej pory uzdrowisko wciąż się rozwijało przyciągając kuracjuszy pięknie skomponowanym ogrodem i luksusem.

Serce polanickiego uzdrowiska - pełne naturalnych i egzotycznych gatunków roślin, starannie i artystycznie wykonanych figur oraz rzeźb, fontann, uroczych alejek czy pięknych i użytecznych zarazem elementów małej architektury. Park Zdrojowy w Polanicy, zajmujący 12,6 ha powierzchni, składa się z 5 różnych części. Może się pochwalić m.in. 15 pomnikami przyrody.

Zapraszamy na relację z Polanicy-Zdroju swietokrzyskiewloczegi.blogspot.com

Polecamy fotorelację z Parku Zdrojowego kolodomu.blogspot.com

Warto przeczytać wrażenia z pobytu w Parku Zdrojowym na dolnyslaskdlauli.blogspot.com

Również zachęcamy na stronę zielonametamorfoza.blogspot.com na relację z Parku Zdrojowego.

Na stronie zatrzymacswiat.blogspot.com można znaleźć dodatkowe informacje o Parku Zdrojowym.

Zachęcamy do zapoznania się z relacją z Polanicy na siedemswiatow.pl

Także zapraszamy na stronę pieknoistnieje.maliturysci.pl do poczytania wrażeń z Polanicy.

Polecamy opis Polanicy ze zdjęciami na blogstar.pl

LINK DO PANORAMY
Park Zdrojowy adres. Sprawdź jak dojechać samochodem czy autokarem, jak dojść na pieszo. Znajdź parking wybierając się do Park Zdrojowy, zobacz gdzie w Polanicy-Zdrój zaparkować samochód lub autokar. Lokalizacja, mapa dojazdu z oznaczeniem Park Zdrojowy.
  • Ulica
    Matuszewskiego
    Park Zdrojowy mieści się przy ulicy Matuszewskiego w Polanicy-Zdrój
  • 57-320 Polanica-Zdrój
Co myślicie, czy polecacie, czy warto zobaczyć - odwiedzić: Park Zdrojowy opinie pozostawione przez internautów. Czy warto z małymi dziećmi - jaka jest Wasza opinia?
Ocena
Polecane dla:
Dla dwojga
Dla dzieci
Dla dorosłych
Dla seniorów
Podziel się
Udostępnij znajomym
Udostępnij